25 Mei 1995

Een vreemde avond

Het leek op een gewone, rustige schietavond op de baan. We hadden wat geschoten en deden nog wat aan 'na-schieten' toen een van de kleine opbergkastjes naast de bar omviel. Eerst dachten we nog dat er iemand achter stond ons af te luisteren of iets dergelijks. Toen we gingen kijken, bleek dat de tegelvloer open was gebarsten en er een flinke stroom water uit kwam. We konden het eigenlijk niet geloven! Van buiten schieten kun je nat worden, dat wisten we, maar dat het binnen ook kon was nieuw!
Binnen enkele minuten stond er ruim 10 centimeter water op de baan. Boogschietuirustingen en andere spullen die niet nat mochten worden werden gauw in veiligheid gebracht, elektriciteit uitgeschakeld waar mogelijk. We belden het alarmnummer van de campus, want dachten dat een of andere hoofdleiding was gesprongen. De persoon aan de andere kant van de lijn zei dat ernaar gekeken zou worden. Je mag aannemen dat men bij zoiets snel aan komt rennen, dus een van ons ging bij de deur staan om de helpers op te vangen. Bij de deur aangekomen, bleek buiten te regenen, een niet zo'n beetje ook! Het was het soort regen waar je al nat van wordt als je er alleen al naar kijkt. Nu vreesden we dat het veel erger was: misschien was het riool gesprongen! Niet zo fijn als je in de kelder van Chemische Technologie zit.

Vanaf een verhoging zagen we al het water langsstromen over de baan en zo de voordeur uit en begrepen nog steeds niet wat er precies gebeurd was. Ongeveer een kwartier later ging het water langzamer stromen. Nu realiseerden we dat we onze drankjes op de bar hadden laten staan. We hadden toch al natte voeten en het zou zonde zijn om alles zomaar te laten staan, dus we gingen terug en zaten daar, terwijl het water nog steeds langs ons stroomde. Het leek op zo'n subtropisch zwemparadijs met een bar in het water.

Na nog een tijdje konden we het gat van dichterbij bekijken. Het zag eruit als een soort nood klep, een pijp met een los deksel erop, afgedekt met zand en tegels. De druk van het vele regenwater had het omhoog gedrukt waardoor het water naar binnen kon stromen. Een of andere gekke architect moet toch wel een ernstige tijdelijke vlaag van verstandsverbijstering hebben gehad toen hij dit bedacht. Goed, het is maar een kelder, maar om er een regenafvoer van te maken.....
We konden er eigenlijk niet de juiste woorden voor vinden en zelfs nu weet ik niet precies wat ik ervan moet denken. Het is niet te geloven: natte voeten bij het binnenschieten!

Na één uur was er nog niemand komen opdagen van de beveiliging. Het lijkt erop dat het niet ongewoon is dat er af en toe water door het gebouw stroomt, dus de volgende keer kun je gewoon verder gaan waar je mee bezig was, schieten, drinken, etc. Het enige waar we waarschijnlijk moeten doen is een aanvraag bij de universiteit indienen voor subsidie op zwemvesten voor onze leden zonder zwemdiploma.


Een poos later werd ons gevraagd onze bar en zithoek tijdelijk weg te halen, zodat ze een afvoerpijp naar buiten konden ingraven. Na een week in de troep te zitten was de vloer weer dicht en konden we de boel weer terug zetten. (Het was ook een mooie gelegenheid om de inrichting te veranderen.) Nu is alles weer zoals het hoort te zijn en als het goed is was deze overstroming de laatste!


Deze pagina wordt onderhouden door het Sagittarius Web Team. Voor het laatst gewijzigd op 10 december 1995.